متن کامل پاسخ دکتر نوروزی رییس گروه علم سنجی سیاست گزاری علم به مقاله دکتر داوری

«در سال‌هاي اخير، همواره آمارهاي «مؤسسة اطلاعات علمي» (ISI) مورد توجه محافل علمي، دانشگاهي و سياست‌گذاري علمي و پژوهشي كشور قرار داشته است. اما آن چه بيش از پيش ذهن هر پژوهشگر مشتاقي را به خود جلب مي‌كند اين است كه چرا همواره شاهد موضع‌گيري‌هاي متفاوتي در قبال آن هستيم؟ چرا «مؤسسة‌ اطلاعات علمي» در نزد برخي از بزرگان تا حد پرستش مورد احترام است و در مقابل، در نزد برخي ديگر از صاحب‌نظران، به عنوان آفتي كه حتي نيم‌نگاهي به آن نيز مي‌تواند آتش توهم و وسوسة دروغين توسعة علمي را دامن‌گير كشور كند معرفي شده است؟

هوالحق 

 مي دانستم که بسياري از دانشگاهيان از خواندن مقاله من درباره ISI شاد مي شوند و عده اي به جهات متفاوت مي رنجند. حتي احتمال مي دادم که نوشته جسارت به علم تلقي شود اما اکنون مي بينم اعتقاد به ISI وراي اين حرفهاست. هيچيک از همکاران دانشگاهي مدافع ISI که گمان نمي کنم در علم شناسي (که غير از علم سنجي است) ممارستي داشته باشند، به نکات ايجابي و مثبت مقاله من که بدرد تدوين سياست و نقشه جامع علم مي خورد، توجه نفرموده و صرفاً خاطرشان از پيشنهاد تأمل در شأن و مقام ISI آزرده شده است.

حتي شنيده  ام که کساني نوشتن آن مقاله را جرم و گناه دانسته و علاوه بر توهين درصدد تمهيد مقدمات براي مجازات گناهکار بر آمده اند. من شصت سال عمرم را صرف دانش کرده ام و در راه علم و معرفت از سرزنش و بلا نمي هراسم اما خوش ندارم که در اين زمان به گناه ناکرده جسارت به ISI  مؤاخذه و مجازات شوم.

 رضا داوري اردکاني

فلسفه تاريخ، علمى نظرى است كه به تحليل و تعليل تاريخ به مثابه كليتى فراگير و منسجم و مبتنى بر روابط قاعده مند مى پردازد؛ به گونه اى كه نتايج آن معطوف به كاركردهاى عينى است و در آن سؤال هايى همانند علل پيدايش و تكامل تاريخ و مراحل آن، آغاز تاريخ و فرجام آن، نقش خالقيت و ربوبيت الهى و نيز اراده هاى انسانى در پيدايش و تحولات تاريخى، جبهه بندى و مرزبنديهاى اصلى و فراگير درون تاريخ و عوامل و ريشه هاى آن و . . . مورد بحث و بررسى قرار گرفته و پاسخ مى يابند.       صفحه                  

در صحن سياست بين الملل، سه جريان يا سه زاويه ديد جهان گرا، ملى گرا و كثرت گرا قابل تمايز است (اگر ملى گرايى را معادل ناسيوناليسم بگيريم). در اين نوشتار سعى بر آن است تا تعريف
و تبيين و تاريخ پديدارى ناسيوناليسم ارائه شود و با ذكر انواع ناسيوناليسم به سرنوشت آن برسيم و سرانجام توصيفى از ناسيوناليسم در ايران به دست دهيم.
< ناسيوناليسم چيست؟
ناسيوناليسم در ساده ترين تعريف مترادف با وطن پرستى و ميهن دوستى و با تسامح آئين اصالت دادن به ملت و مليت گرايى دانسته مى شود. اگرچه عشق به ميهن سابقه اى بس كهن در تاريخ بشرى دارد و رد آن را تا اساطير مى توان پى گرفت، ولى ناسيوناليسم از مفاهيم متجددانه دنياى مدرن است كه از عمر آن بيش از چهار سده نمى گذرد كه منشأ آن را به انقلاب ۱۷۸۹ فرانسه باز مى گردانند، اما به گواهى تاريخ و به حكم اوراق تاريخ نگاران ريشه هاى آن را در پيش از اين مى توان جست.

 

صفحه ی اول              صفحه ی دوم             صفحه ی سوم

فرانسويان بويژه در دوران امپراتورى ناپلئون بناپارت دو نقش به ظاهر متضاد، ولى مكمل در تكوين و نضج گيرى ناسيوناليسم ايفا كردند. از يك سو به عنوان مناديان آزادى و برهم زنندگان نظام فئودالى و با كشورگشايى و بردن پيام هاى انقلاب فرانسه به ميان ملل ديگر آنها را براى وداع با قالب بندى هاى سياسى، اقتصادى و فرهنگى قديم آماده كردند و از سوى ديگر با نمايش خود به عنوان نيروهاى خارجى، آنها را تحريك كردند كه به جست و جوى آن چيزى برآيند كه امروز با تحولات و دگرگونى هاى بسيار ناسيوناليسم ناميده مى شود...