كسانى كه حجت الاسلام دكتر داوود فيرحى را مى شناسند احتمالاً خبر سخنرانى وى در مورد «جهانى شدن و آينده فقه سياسى» را در محل پژوهشكده باقرالعلوم (ع) در رسانه ها ديده اند...
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
فلسفه مرموز
|
سيدحسين نصر/ ترجمه:اميرعباس اميرشكارى |
|
|
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
سفر تاريخى انديشه ها
عليرضا سميعى
دكتر كريم مجتهدى براى شناخت تاريخ فلسفه اهميت بسيارى قائل است. تأكيد وى بر درك ريشه هاى نظريات فلسفه در آثار، سخنرانى ها و درس هايشان كاملاً مشهود است. در اين مصاحبه از وى درباره تاريخ انتقال انديشه فلسفى از غرب به شرق و بازگشت آن در قرون ميانه پرسيده ايم. موضوعى كه حتى بسيارى از فلسفه خوانده ها نيز از آن آگاه نيستند.
*آيا اين فرضيه درست است كه مى گويد فلسفه و فيلسوفان يونان تحت تأثير سنت هاى فكرى ايرانى بوده اند ؟
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
تأملات هوسرلى 
بهترين شاگرد «برانتانو» بود. به روانشناسى، فلسفه و رياضى عشق مى ورزيد. بيشتر اوقات به چيزها خيره مى شد تا آنها را بشناسد و بعدها شايد به هايدگر گفته بود: مارتين عزيزم، با ما به از اين باش كه ... نامى كه زير كتاب هايش نوشته مى شد «ادموند هوسرل» بود و تأكيد ويژه اى بر «اپوخه» داشت. مفهومى كه با انواع و اقسام قرائت ها در قالب هاى معرفت شناسى ذكر و تأويل شد. از كتاب هايى كه در ايران درباره پديدارشناسى و هوسرل نوشته شده است يكى زمينه و زمانه پديدارشناسى به تقرير سياوش جمادى است. به اين مناسبت گفت وگويى با ايشان ترتيب داده ايم كه تقديم مى شود.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
تأملى بر كتاب «جهانى سازى ديگر»
بمب تأخيرى جهانى سازى
 |
|
|
دومنيك ولتون/ ترجمه عبدالحسين نيك گهر
با گشايش مرزها، گسترش رسانه ها و توسعه توريسم جهانى دنيا به «دهكده»اى جهانى تبديل شده است. دست كم اين آن چيزى است كه صنايع ارتباطات بسيار نيرومند امروز القا مى كنند: ما همه «شهروندان جهانى» خواهيم شد، متصل به شبكه ها، خواهيم توانست ميراث هاى گوناگون را شبيه سازى كنيم و با خلقى خوش در نوعى فرهنگ جهانى شده «چت» كنيم.چيزى توخالى تر از اين ادعاى «جهان وطنى» نيست. براى رويارويى با دنياى پيوسته بازتر، لذا نامطمئن تر، بر عكس بايد به هويت خويشتن باور داشت و آمادگى مقابله با ارزش هاى ديگر را داشت. خلاصه كلام، ريشه دار بود. اگر ديگر امروز دست يافتنى تر است، معنايش اين نيست كه قابل فهم تر است، بلكه درست برعكس. هرچه تفاوت هايمان آشكار تر مى شوند، تنش آفرين تر مى شوند. شگفتا، در حالى كه «جهانى شدن» اقتصادى زير ذره بين است، اين «جهانى سازى ديگر» كه با اين وصف، صلح و جنگ فردا در گرو آن است، مغفول مانده است. پس در چه شرايطى مى توان در سطح جهانى يك همزيستى فرهنگى را سازماندهى كرد اين پرسش اصلى كتاب «جهانى سازى ديگر» Lشautre mondialisa Tion و براى دومنيك ولتون يكى از چالش هاى سياسى عمده امروز است. براى مقابله با باورهاى قالبى، راهكارهاى پيشنهادى او دعوتى است به تفكر.دومينك ولتون مدير تحقيقات در «مركز ملى تحقيقات علمى» (CNRS) و مدير مجله هرمس (Hermes) است. تاكنون بيش از سى جلد كتاب در موضوع تحليل روابط ميان ارتباطات، جامعه، فرهنگ و سياست منتشر كرده است. «جهانى سازى ديگر» از آخرين كتاب هاى او است كه در ۲۰۰۳ منتشر شده و با استقبال گسترده اى روبه رو شده است.
اين كتاب با ترجمه عبدالحسين نيك گهر بزودى از سوى انتشارات «فرهنگ معاصر» منتشر خواهد شد: مترجم مقدمه كتاب را پيش از انتشار در اختيار «ايران» گذاشته است. از همكارى ايشان و فرهنگ معاصر سپاسگزاريم.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
| |
|
 گفت و گو با دكتر سعيد زيباكلام
|
|
| كتاب «معرفت شناسى اجتماعى» |
| |
|
علم و عواطف انسانى...
|
|
بيشتر اهالى فلسفه در نظر مردم آدم هاى جالبى هستند. آنها در عالم خودشان زندگى مى كنند و اين غربتى كه نسبت به عالم مردمان ديگر دارند هم در ظواهر و حركات و هم سكنات شان بروز مى كند.
اما در ميان اهالى سياره فلسفه برخى از شهروندان ويژه ترند. ازجمله «سعيد زيباكلام» استاد فلسفه دانشگاه تهران كه تعداد زيادى از سلول هاى خاكسترى اش را به خاطر تفكر در نسبت معرفت و جامعه و از آن بيشتر به خاطر تفكر در نسبت تعلقات و تفلسف انسان به زحمت انداخته است. او بويژه به خاطر مشى ساختار شكنانه اش در فلسفه تحليلى و نيز به خاطر اثرى كه بحث هايش مى تواند بر چالش هاى حوزه انديشه دينى كشور بگذارد، موردتوجه است.او آدم عجيبى است. عمر خود را صرف فلسفه كرده و حالا درصدد نقد تفكر فلسفى و بلكه گشودن بابى تحت عنوان فلسفه شناسى است. آنچه درپى مى آيد گفت وگوى ما با او درباره كتاب آخرش «معرفت شناسى اجتماعى» است. گفتنى است اين كتاب كه انتشارات سمت آن را منتشر كرده در سال ۸۵ به عنوان كتاب برگزيده انتخاب شده است. |
ادامه مطلب
+
نوشته شده در چهارشنبه سی ام آبان 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
راه علم با علم سنجى هموار نمى شود
* بعضى دانشمندان گله كرده اند كه شما تلاش هاى علمى سال هاى اخير را ناديده گرفته ايد.
من هيچ وقت درباره تلاش هاى دانشمندان در هيچ جا هيچ چيز نگفته ام و ظاهراً بايد سوء تفاهمى پيش آمده باشد. آنچه من گفته ام اين است كه علم تفنن و بازى نيست و دانشمندان بازيگران مسابقه و مأموران نوشتن مقاله براى مؤسسه ISI نيستند. نوشتن مقاله كار خوبى است و چه بهتر كه مقاله در جايى چاپ شود كه در فهرست ها هم بيايد ولى اين يك مطلب فرعى و عرضى است پس با دانشمندان اختلافى ندارم بلكه قصدم دفاع از دانش و دانشمند است. به علم سنجى هم كارى نداشته ام. علم سنجى يك شغل فنى و آمارى و رسمى است و من با صاحبان آن بحثى ندارم. آنها هم حرفى ندارند كه با من بزنند و اگر چيزى گفته اند، وظيفه ادارى خود را انجام داده اند. من درباره برنامه علم و آينده توسعه مى انديشم. مسأله من اين است كه آيا علم متعلق به ISI است و حكم درباره علمى بودن يا علمى نبودن مقالات را بايد صرفاً و منحصراً از ISI خواست؟ به عبارت ديگر آيا نوشتن مقاله در ISI شرط دانشمندى است و هركس در ISI مقاله ننويسد دانشمند نيست؟ ممكن است كسى بگويد بعضى مصلحت ها اقتضا مى كند كه مقالاتمان را در مجلات ISI بنويسيم و در مقابل كسى مى گويد بهتر است دانشمندان به مسائلى كه در كشور مطرح است بپردازند تا كشور از نتيجه پژوهش ها در توسعه علمى تكنولوژيك كشور بهره بردارى كند و شايد گفته شود كه اصرار در سنجيدن علم با ملاك و ميزان ISI در آينده نزديك به بى فرهنگى و دور كردن علم از فرهنگ مى انجامد و وقتى چنين شد، علم كم بنيه و بى رمق مى شود. ملاحظه مى فرماييد سخن من ناظر به سياست علم و حفظ مقام دانشمند است. من كه پنجاه سال از عمرم را در دانشگاه و با دانشمندان و در خدمت دانش گذرانده ام و هنوز در پيرى بيشتر وقتم را صرف كار علم مى كنم، چگونه تلاش دانشمندان را ناچيز بينگارم؟ اگر كسانى گمان مى كنند كه با علم سنجى مخالفم، مطلب مرا درست درنيافته اند. علم سنجى كار خوبى است. در توسعه علم هم از آن مى توان بهره برد اما راه علم و پژوهش با آن هموار نمى شود.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
معيار قرار گرفتن ISI براى ارتقاى استادان
دردسرهاى علم وارداتى
دكتر محمد قدسى استاد دانشكده مهندسى كامپيوتر دانشگاه صنعتى شريف است. وى كه در سال ۱۳۸۴ از دانشيارى به مرتبه استادى ارتقا يافت هم اكنون رئيس گروه نرم افزار اين دانشكده است. در ميان مباحثاتى كه اين روز ها درباره خوب و بد قوانين ارتقاى استادان درگرفته است به سراغ ايشان رفتيم. دكتر قدسى نظرات قابل توجهى در اين باره دارند كه در ادامه تقديم مى كنيم.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
تحليلى بر رشد مقالات ايران در مجلات زير پوشش آى اس آى (ISI)
دكتر مهدى گلشنى/دكتر اكبر حيدرى
به طور مثال چند سال پيش بررسى دقيق درمورد ۱۸ دانش آموخته ممتاز رياضى كشور، از ورودى هاى ۱۳۷۶ به بعد، ( كه ۱۳ نفرشان المپيادى و ۵ نفرشان در سطح المپيادى بودند) صورت گرفت. اين افراد دانش آموختگان (دكتراى) پرينستون، كلمبيا، MIT، دانشگاه پاريس و ... بودند كه پس از فراغت از تحصيل روى هم رفته ۱۸ مقاله داشتند و ۱۰ نفرشان هنوز مقاله اى چاپ نكرده بودند. اين در حالى است كه اگر ۱۸ فارغ التحصيل متوسط داخل كشور را در نظر بگيريم چند برابر اين ها مقاله دارند . يكى از اينها، كه از پرينستون فارغ التحصيل شده پس از اخذ دكترا در كل ۲ مقاله داشته است. 
ادامه مطلب
+
نوشته شده در جمعه سی ام شهریور 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
متن کامل پاسخ دکتر نوروزی رییس گروه علم سنجی سیاست گزاری علم به مقاله دکتر داوری
«در سالهاي اخير، همواره آمارهاي «مؤسسة اطلاعات علمي» (ISI) مورد توجه محافل علمي، دانشگاهي و سياستگذاري علمي و پژوهشي كشور قرار داشته است. اما آن چه بيش از پيش ذهن هر پژوهشگر مشتاقي را به خود جلب ميكند اين است كه چرا همواره شاهد موضعگيريهاي متفاوتي در قبال آن هستيم؟ چرا «مؤسسة اطلاعات علمي» در نزد برخي از بزرگان تا حد پرستش مورد احترام است و در مقابل، در نزد برخي ديگر از صاحبنظران، به عنوان آفتي كه حتي نيمنگاهي به آن نيز ميتواند آتش توهم و وسوسة دروغين توسعة علمي را دامنگير كشور كند معرفي شده است؟
ادامه مطلب
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
هوالحق
این نظم سیاسی نیست که تفکر را رونق میبخشد یا از رونق می اندازد. هر نظم سیاسی خود بخشی از ظهور یک تفکر است و مرحله ای از بسط آن. و از اینجهت نتایج عینی استقرارش در حوزه معرفت اهمیت دارد. اما جایی که تفکر هست (حتی وقتی هنوز نظمی نیست یا نظم بدی هست) اهل تفکر راه خود را میروند. بر آنها در چنین دوره هایی به لحاظ زندگی روزمره سخت خواهد گذشت(چنانکه بر همه مردمان در چنین دوره ای در زندگی روزمره سخت میگذرد) اما این اصل پا برجاست که وابستگی تفکر به سیاست برای تاسیس و نیز دوام بسیار کمتر از آن چیزی است که اغلب ما دوست داریم باشد! ابن سینا (که در باره اش گفته اند: لم یلد مثل ابن سینا و لم یولد و لم یکن له کفوا احد!) و تمام دانشمندان ایرانی که پیش از ظهور دوباره ایران در عصر صفوی به منصه آمدند در دورانی میزیستند که ما هرج و مرجی بی سابقه درتمام تاریخ در ایران را شاهد بوده ایم! ایرانی قطعه قطعه شده و ملوک الطوایفی! با فرهنگی تهدید شده و احیانا تخریب شده و در حال بازسازی! و این تفکر است که در تمام آن هشتصد سال آوارگی و بی نظمی و بدسیاستی حاکمان، دوباره نظم را باز میگرداند. اهل شوینیسم و ناسیونالیسم افراطی نیستم اما بقای آنچه ایران نام دارد تنها به مدد تفکر آن نسل از متفکران امکان پذیر شد و تفکر پس از آن را نیز بنیاد نهاد.
همه اینها را گفتم که بگویم درد ما با داد و بیداد و تبلیغات و در یک کلمه عمل سیاسی و تقدم سیاست و ایدئولوژی بر فلسفه و تفکر درمان نمیپذیرد. بر عکس اصلاح همه امور وابسته به تفکر است. همه کسان (به ویژه فیلسوفان و اهل فلسفه) و همه امور را در سایه سیاست نبایستی دید. تفنگ و تبلیغات و رسانه و بیانیه و ایدئولوژی(نظام معرفتی توجیه کننده عمل سیاسی)همگی معطوف به قدرت و از یک قماشند.
تنها راهی که برای ما باز است همان راه همیشگی است: خود را وقف تفکر کردن.
+
نوشته شده در پنجشنبه هشتم شهریور 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
آنالوطيقا نامى است كه فيلسوفان مسلمان وقتى آثار ارسطو را ترجمه مى كردند به فصل «قياس وبرهان» كتاب منطق وی دادند. آنچه ارسطو آن را «آناليتيك» ناميده بود. روزهای چهارشنبه را به ارائه بخش هايى در باب فلسفه تحلیلی اختصاص داده ايم و آنها را آنالوطيقا ناميده ايم. زیرا فلسفه تحليلى، نگرشى فلسفى است كه منطق و تحليل مفهومى را به عنوان دوابزار قدرتمند به كار مى گيرد. مطالب آنالوطیقا علاوه بر ارایه مقدماتی بحثی در شاخه های مختلف فلسفه تحلیلی حاوی بخشهایی برای آشنایی با فیلسوفان آن شاخه و نیز معرفی منابع برای مطالعه بیشتر هم هست. آنچه در پى مى آيد بخش هجدهم اين سلسله بحث هاست که ۳۱ / مرداد / ۸۶ منتشر شد.
فيزيك آقابالاسر نمى خواهد؟
ابوتراب يغمايى
فلسفه فيزيك به معناى امروزين كلمه تقريباً از اوايل قرن بيستم و با شكل گرفتن تجربه گرايى منطقى وارد ادبيات فلسفى شد.امروزه در دانشگاه هاى معتبر دنيا كرسى اى با اين عنوان در سطوح مقدماتى و تكميلى ارائه مى شود. هر چند با سلطه نگرش پوزيتيويستى در ميان فيزيكدانان،فيلسوفان حتى حق همراهى با فيزيكدانان را از دست داده اند ولى با اين وجود، فلسفه فيزيك جايگاه خود را پيدا كرده است. به طور كلى فلسفه فيزيك در سه شاخه جريان دارد؛
ادامه مطلب
+
نوشته شده در پنجشنبه یکم شهریور 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
از طریق افزایش مقالات در فهرست ISI
رضا داوری اردکانی
صفحه یکم / صفحه دوم
در حدود ۱۰ سال پيش يك روز يكى از دانشمندان صديق كشور كه قدرش چنانكه بايد شناخته نشده است، به من گفت وصيتنامه مى نويسى؟ پرسيدم كدام وصيتنامه؟ گفت مقاله ات را خواندم. بوى وصيتنامه مى داد. شايد آن بزرگوار درست حس كرده بود. اكنون كه ۱۰ سال پيرتر شده ام و بايد براى شنيدن بانگ رحيل مهياتر باشم (و البته نيستم) به صراحت عرض مى كنم كه اين نوشته جزئى از وصيت يك دانشگاهى پير به همكاران خويش است. وصيتى كه در آن دعوت به انديشيدن و هم سخنى غالب است. همه اهل نظر و دانشمندان و دانشگاهيان و ارباب مديريت و سياست علم كشور را به خواندن اين نوشته دعوت مى كنم.
ادامه مطلب
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
به زودی آماده میشود...
+
نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت توسط علیرضا شفاه
|
