* بعضى دانشمندان گله كرده اند كه شما تلاش هاى علمى سال هاى اخير را ناديده گرفته ايد.
من هيچ وقت درباره تلاش هاى دانشمندان در هيچ جا هيچ چيز نگفته ام و ظاهراً بايد سوء تفاهمى پيش آمده باشد. آنچه من گفته ام اين است كه علم تفنن و بازى نيست و دانشمندان بازيگران مسابقه و مأموران نوشتن مقاله براى مؤسسه ISI نيستند. نوشتن مقاله كار خوبى است و چه بهتر كه مقاله در جايى چاپ شود كه در فهرست ها هم بيايد ولى اين يك مطلب فرعى و عرضى است پس با دانشمندان اختلافى ندارم بلكه قصدم دفاع از دانش و دانشمند است. به علم سنجى هم كارى نداشته ام. علم سنجى يك شغل فنى و آمارى و رسمى است و من با صاحبان آن بحثى ندارم. آنها هم حرفى ندارند كه با من بزنند و اگر چيزى گفته اند، وظيفه ادارى خود را انجام داده اند. من درباره برنامه علم و آينده توسعه مى انديشم. مسأله من اين است كه آيا علم متعلق به ISI است و حكم درباره علمى بودن يا علمى نبودن مقالات را بايد صرفاً و منحصراً از ISI خواست؟ به عبارت ديگر آيا نوشتن مقاله در ISI شرط دانشمندى است و هركس در ISI مقاله ننويسد دانشمند نيست؟ ممكن است كسى بگويد بعضى مصلحت ها اقتضا مى كند كه مقالاتمان را در مجلات ISI بنويسيم و در مقابل كسى مى گويد بهتر است دانشمندان به مسائلى كه در كشور مطرح است بپردازند تا كشور از نتيجه پژوهش ها در توسعه علمى تكنولوژيك كشور بهره بردارى كند و شايد گفته شود كه اصرار در سنجيدن علم با ملاك و ميزان ISI در آينده نزديك به بى فرهنگى و دور كردن علم از فرهنگ مى انجامد و وقتى چنين شد، علم كم بنيه و بى رمق مى شود. ملاحظه مى فرماييد سخن من ناظر به سياست علم و حفظ مقام دانشمند است. من كه پنجاه سال از عمرم را در دانشگاه و با دانشمندان و در خدمت دانش گذرانده ام و هنوز در پيرى بيشتر وقتم را صرف كار علم مى كنم، چگونه تلاش دانشمندان را ناچيز بينگارم؟ اگر كسانى گمان مى كنند كه با علم سنجى مخالفم، مطلب مرا درست درنيافته اند. علم سنجى كار خوبى است. در توسعه علم هم از آن مى توان بهره برد اما راه علم و پژوهش با آن هموار نمى شود.

 

دكتر محمد قدسى استاد دانشكده مهندسى كامپيوتر دانشگاه صنعتى شريف است. وى كه در سال ۱۳۸۴ از دانشيارى به مرتبه استادى ارتقا يافت هم اكنون رئيس گروه نرم افزار اين دانشكده است. در ميان مباحثاتى كه اين روز ها درباره خوب و بد قوانين ارتقاى استادان درگرفته است به سراغ ايشان رفتيم. دكتر قدسى نظرات قابل توجهى در اين باره دارند كه در ادامه تقديم مى كنيم.